Hoi,

Mijn naam is Patricia en ben 34 jaar oud.

Mijn vriend en ik hebben in september besloten om te stoppen met de pil.

Nou ja, besloten.....ik vroeg wat hij wilde en hij zei dat ik dat besliste.... dat was dus geen moeilijke beslissing!!!

Alleen kreeg ik één week daarna een helse buikpijn, dat bleek na een aantal onderzoeken dat ik een aantal hemangiomen (waarvan 1 reuze) op mijn lever heb.

In februari heb ik van de arts het groene licht gekregen en mag ik dus zwanger worden.

Zo, ff mijn verhaaltje aan het papier toevertrouwen.

Mijn vriend en ik zijn ook bezig met kinderen maar hebben eerst heel wat obstakels om te overwinnen.

Ik loop al lange tijd onder dokterstoezicht ivm div. erfelijke afwijkingen in mijn bloed, daarbij heb ik nog diabetes type 1 en een aangeboren veel te hoge bloeddruk.

Ik ben nu al meer dan een jaar bezig om alle medicijnen op de rit te krijgen om alsnog mijn grote wens in vervulling te laten gaan, zwanger worden.

Voor mijn suiker moet ik 7 keer per dag in mijn vingers prikken om de curves te maken en daarbij dan nog eens 5 keer per dag insuline spuiten. Dit valt mij af en toe zeer zwaar maar ik weet waarvoor ik het doe.

• mijn laatste menstruatie was op zaterdag 2-1-2010
• mijn cyclus dag was 30.
• op zaterdag 6 februari was mijn cyclus 36.
• en nog steeds niet ongesteld en heb toen s'middags
• een clearblue zwangerschaps test gedaan,die gaf
• in het 1ste venstertje een streepje aan en in de controle venstertje
• ook een streepje aan,dus niet zwanger.
•  
•  donderdag 18 februari, cyclusdag 48
• s'morgens vroeg nog een clearblue zwangerschaps test gedaan,
• ook dat was negatief.
•  
• zondag 21 februari 2010 ik werdt rond 08.00 uur wakker,
• en heb toen weer een clearblue zwangerschaps test gedaan,
• maar ook die gaf aan dat ik niet zwanger ben. 
•  
• dus ja wat ben ik nu?
  

Hallo lieve meiden,

Het is nu woensdag 17 januari en aankomende vrijdag hebben mijn vriend en ik een afspraak gemaakt voor een kinderwensspreekuur. Dit is nog best wel nieuw en nog niet alle verloskundige praktijken hebben zo'n spreekuur.

Ik geniet iedere dag van mijn zoontje van anderhalf en plots waren er de kriebels weer.. wat als we nog zo'n wondertje mogen ervaren, weer zo'n klein mensje, kleine vingertjes, een nieuw iemand ontdekken, heeeeerlijk... Manlief is bijna overtuigd, niet meteen morgen (wat ik het liefste zou willen :) ) maar over een paar maandjes. Hij kent mijn ongeduld ook.. Dus eerst een paar kilootjes eraf, dan netjes foliumzuur gaan slikken, niet zoveel wijntjes meer en dan proberen.. Ik vind het nu al spannend worden, zou het weer zo snel mogen gaan? Ik blijf erbij dat ieder kindje een wondertje is.

Het is heerlijk al de voorpret nu, weer rondneuzen op websites, en met andere kletsen die ook bezig zijn. gezellig...