Mar22

Wat een overweldigend gevoel, moeder zijn. Vanaf het allereerste moment die onvoorwaardelijke liefde die je voelt, de drang om dat hulpeloze kleine meisje te beschermen voor de boze en oneerlijke wereld. Op dat moment nog niet wetend dat die wereld in een klap erg oneerlijk zou worden.
En dan ineens besef je dat jij dochter van, nu zelf een dochter hebt en moeder bent, 3 generaties.
Dan begrijp je ineens hoe je eigen moeder zich gevoeld heeft, en voelde. Hoe bijzonder.
Je snapt eindelijk die bezorgdheid, de voorzichtigheid. Het trotse gevoel en de verwondering van een klein wezentje gemaakt uit pure liefde. Het zelfde maak je nu mee wat je eigen moeder ook ervaren heeft. Onvoorwaardelijke liefde voor je kind.
Een mooie roze wolk, we konden de hele wereld aan.


Hoe anders werd het 2 weken later, toen we keihard van onze geweldige roze wolk afvielen en het veranderde in een donderwolk.
Hoe ik heen en weer geslingerd werd in een emotionele achtbaan, de vreugde om mijn dochter en het verdriet om mijn moeder. Mijn moeder bleek kanker te hebben, een agressieve en snel delende vorm.
Het kon niet, het mocht niet. Ik was boos en vooral bang. Bang voor de dingen die komen gingen. Mijn moeder mocht me niet in de steek laten, ik had haar nodig. Zo ontzettend hard nodig.
Waar eerst nog een paar positieve puntjes naar voren kwamen werden algauw alleen maar negatieve berichten. Het bleek ongeneeslijk te zijn en na 2 chemokuren was mijn moeder uitbehandeld.

Van die sterke vrouw die met beide benen op de grond in het leven stond, werd ze een zieke vrouw die alleen nog maar in bed kon liggen. Beetje bij beetje zag ik haar aftakelen, elke week en soms elke dag iets meer.
Elke dag ging ik naar haar toe, met mijn dochter. En dan begonnen haar ogen weer te stralen.
Op die momenten voelde ze de pijn minder.
Maar voelde ze het verdriet des te meer, ze zou haar kleindochter niet zien opgroeien. Ze zou niet zien hoe haar dochter het zou doen als moeder.

Precies 9 weken nadat de diagnose kanker werd gesteld is mijn moeder overleden.

Ik haar dochter, net zelf moeder, verloor mijn moeder in mijn kraamtijd.