Mijn zoontje is bijna 2, maar ik heb het er regelmatig moeilijk mee. Het is een schatje, maar wat maak je veel mee. Soms weet ik echt niet hoe je Om moet gaan met dat ontwikkelen van dat eigen willetje.

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en hoe jullie daarmee omgaan.
Bijvoorbeeld: dreumes/peuter eet geen groente en frisbeeed vervolgens zijn bord van tafel en gooit met eten. Wat is wijs? Negeren, bord weghalen? In de hoek zetten? I don'y know?!

Ik herken dit enorm ik doe nu eet ze niet krijgt ze daarna een papfles zodat ze toch wat binnen krijgt..
Mijn dochter is in de nee fase pfff soms zo vermoeiend maar me moeder zegt je moet noet zoveel vragen dan kan ze ook geen nee zeggen.
Ook als ze haar zin niet krijgt laat ze zichzelf keihard vallen

Heel herkenbaar, hier 2 peuterpubertjes. Vind het soms ook erg lastig en niet leuk. En vind het soms ook moeilijk hoe ik ermee om moet gaan. dus lees ook graag mee, voor tips van anderen.

negeren, ben ik zelf niet zo goed in, maar is volgens mij soms wel een goede optie.
Als ze hier met eten gaan gooien, zet ik het bord weg, dan worden ze vaak boos en meld dat ze niet met eten mogen gooien en als ze nog 1 keer met eten gooien, dat ik het eten definitief weg zet. Gelukkig gooien ze hier niet snel met eten.

Het is hier meer het niet luisteren, met speelgoed gooien, tegen de deur aan bonken, als ik effe naar toilet ben, elkaar slaan, enz.

de nee-fase is hier ook heel erg. Soms kunnen ze wel nee zeggen, maar sommige dingen moeten toch. ik moet toch hun haren kammen, of gezichtje wassen, dat soort dingen. dus ze hebben weinig keus, haha 😉
En ze hebben ook wel eens Nee gezegd tegen het brood. Dus heb ze toen geen brood gegeven, maar toen kwam ze er wel achter, dat ze dat niet wilde. 😉
Ze zeggen wel eens, dat je ze een keuze moet geven, dat ze kunnen kiezen tussen 2 dingen. maar toch werkt dat hier ook niet altijd, want dan zeggen ze tussen beide dingen nee, hihi.

Blijft lastig, de peuterpubertijd. 😉

even kort berichtje zodat ik dit makkelijk terugkan vinden, want dit is heel HERKENBAAR!!

bambi, de eerste puberfase begon hier ook ff voor de 2 jaar. En ik kan je verzekeren: er komt nog meer! 😉
Kan vreselijk vermoeiend zijn. En inderdaad, hoe ga je ermee om? Zolang hij dingen doet die niet al te vreselijk zijn, laat ik hem maar begaan, dan luistert hij beter op de momenten dat het écht moet. Want als je de hele dag 'nee' zegt, wordt daar niet meer naar geluisterd. Afleiden helpt vaak heel goed. Ergens (anders) mee laten spelen of een gesprek aanknopen. Als dat niet mogelijk is door bijv. een driftbui, dan maar eventjes negeren en als hij uitgeraasd is opnieuw proberen.
Ik zou eerder kiezen voor afleiden dan vervelend gedrag negeren, want dat is ook vragen om aandacht en dus wordt het alleen maar erger.

Hier heb ik wel geprobeerd om niet heel erg gedrag door de vingers te zien.......maar blijft de halve dag nog steeds zeggen "amy niet doen" en ze ziet ashley als een speelobject, ze bedoelt alles heel lief uiteraard, maar ze is zo hardhandig en ik probeer dat dan uit te leggen, maar 5 minuten later weer. Dus pak ik ashley maar van de grond en leg d'r in de box.

Het is ook zo dat ze niet altijd vervelend is, maar pfff soms!!! maar herkenbaar voor meerderen haha...

Ik probeer vaak gewoon tot 10 te tellen maar doe het niet meer hardop want ze staat me gewoon na te tellen ja dan moet ik lachen dus dan werkt het nog niet

Ik zeg hier ook wel eens, als ze met speelgoed gooien, dat ze het weer moeten oprapen, en niet meteen zeggen, niet doen. Of ik zeg, o je, popje heeft auw gedaan, als jij doet gooien, dat vind ze vast niet leuk. soms helpt dat ook wel eens.
als ze idd heel vervelend zijn, wil afleiden ook wel eens helpen.
maar als het echt te erg word, dan gaan ze even de hoek in, om af te koelen.

Het lijkt me ook wel extra lastig worden zodra er een tweede kind is (of natuurlijk bij een tweeling, leeuwinnetje 😉 ), want dan kunnen ze de ander pijn doen en moet je toch vaker ingrijpen, denk ik.

Ja en ik vind 1 peuterpuber al vermoeiend laat staan 2

dat denk ik ook wel, dat je met meerdere kids vaker moet ingrijpen, omdat ze ook elkaar lastig vallen.
maar voor ran lijkt me ook lastig, want de jongste kan nog zo weinig terug doen, hier kunnen ze wel iets terug ben, al ben ik het daar niet voor, dat ze elkaar bv terug gaan slaan.
soms laat ik ze ook wel eens effe de gang gaan, maar meestal staan ze al bij me, als d'r zus iets heeft afgepakt en moet ik het weer oplossen, haha.
misschien moet ik vertaan zeggen, dat ze het zelf moeten oplossen. 😉 in ieder geval, met praten dan he en niet slaan 😉

Nou idd ik ben 2 en ik zeg nee is nog niets vergeleken met wat er komen gaat. :mrgreen:
Pff mijn god die van mij zijn ook een stel hoor. Fenna wordt over een klein maandje 3 en Kian is 19 maanden. Nou is Fenna een duplicaat van mama dus ik weet waar ik mee te maken heb. Hahaha. Ze kunnen allebei heel lief zijn maar als ze alleen zijn. Samen gaat vaak goed maar ook vaak fout hoor. Vooral Fenna maakt er een potje van. Alles is van mij mij mij!! Maar Kian pikt alles op wat zij doet dus het is hier af en toe een drama. Ze verbrouweren nergens meer van. Ik waarschuw 3x. Bij de 3e keer staan ze in de gang. En dan snappen ze het pas. Als ze niet willen eten. Jammer dan voor hun. Ze eten wat de pot schaft en gaan ze hun bord weg schuiven of met eten gooien zet ik het bord 1x weg. Als ze dan weer willen krijgen ze hem terug. Als het dan weer gebeurd dan gaat het bord de keuken in en het desbetreffende kind van tafel af. Of soms wil ik ze nog weleens apart zetten van ons. Dus aan de lage tafel ofzo.
Klinkt misschien wat hard maar mijn kiddies zijn net als ik en dus erg eigenwijs en hebben een ferme hand nodig. En dan niet lichamelijk bedoeld natuurlijk. :mrgreen:

Daisy heeft ook een paar weken gehad dat ze het eten op mijn bord persee wilde terwijl precies het zelfde in haar bord lag echt tot gillen aan toe

Leeuwinnetje dat is ook het vaakst waarom ik dus zeg "amy niet doen" "amy dat mag niet" "amy dat kan niet" vaak omdat ze weer wat bij ashley uitvreet o.d. en je kunt er niet de hele tijd met de neus bovenop zitten, je moet ook eens naar de wc, met het eten bezig, in huis bezig. Ik probeer dan amy zoveel mogelijk bij dingen te betrekken, als ik ga schoonmaken haar een doekje geven, als ik ga opruimen/uitzoeken ook een taak geven. Heb zelfs pas haar een stomp mesje gegeven om aardappels te schillen samen met mij.....

Lijkt me ook wel moeilijk en pittig met 2 peuterpubers hoor....en dat ze elkaar gaan corrigeren, bemoeien e.d. En dan natuurlijk straks elkaar de schuld geven, samen dingen uitspoken.....

Fenna bemoeit zich ook overal mee. Zegt rustig tegen Kian: naar de gang of Nee Kian dat mag niet.

sanel: hier doen ze elkaar ook na in de dingen die niet mogen, dat zal bij jou idd ook wel erg zijn, met zo;n klein leeftijdsverschil.

ran: hier laat ik ze juist niet snel meehelpen, heel af en toe wel, maar vaak dus ruzie. als de een wil stofzuigen, de ander natuurlijk ook, en die wil dan niets anders, maar precies hetzelfde wat haar zusje doet. ik doe bv wel tafeldekken, dan kan ik ze ieder hun eigen bordje en bestek aangeven. 😉
En dat corrigeren en bemoeien heeft vooral Esmee ene handje van, best lastig.

Hier laat ik ze dus ook niet meehelpen om dezelfde reden die leeuw geeft. Als Kian in bed ligt kan dat wel. Anders is het alleen maar ook ook.

ik heb gisteren met eten het zo gezellig mogelijk proberen te maken. Hij heeft toch een hapje genomen dus ik gelijk gezegd dat ie dat heel goed deed. Hij glunderde gelijk en nam nog een hapje. Op een gegeven moment toch weer gooien met eten. Hij weet dan blijkbaar niet wat ie ermee moet en heeft er geen zin meer in. We hadden macaroni. Ik heb het op een gegeven moment gepureerd en toen wilde hij het wel eten. Of het de manier is, weet ik niet. Maar strijd is ook niet goed en zo eet ie tenminste wat en leert ie ook toch weer wat smaken kennen en hopelijk de volgende keer dat het ook allemaal positiever verloopt en het gezelliger aan tafel is en hij daardoor dus ook eet. Ik heb toen ie ging gooien ook 2 x zijn bord afgepakt. Vond ie niet leuk en dan kreeg ie hem terug, nam weer een hap en ik heb hem zelf gezegd eten op te ruimen en weer op bord te doen. Hopelijk snapt ie dus dat het op zijn bord moet blijven.
Vanochtend heeft ie voor de zoveelte keer zijn beker melk over zijn bord gegooid. Hij vind het leuk om te kliederen blijkbaar. Het is niet zozeer dat ie geen dorst heeft volgens mij. Maar als ie een beker heeft en hij kan overgieten, is dat een leuk spelletje. Ik heb zijn bord en beker afgepakt en gezegd dat dat niet mag. Heb hem een fles met melk gegeven en die heeft ie zonder problemen leeg gedronken. Tja...hij heeft niet meer de leeftijd om uit fles te drinken of gepureerd eten te krijgen, maar blijkbaar kan ie er nog niet goed mee omgaan. Hij kan ook alleen maar aan tafel blijven als ie een tuigje heeft in zijn stoel. Anders staat ie continue op en heeft ie geen rust in zijn kont en heb je daar weer strijd over en met tuigje denkt ie er niet over op te staan. Het is een druk ventje:)
Gisteren naar de Apenheul geweest met een vriendin. Die heeft een zoontje van dezelfde leeftijd. die kan best goed loslopen. Joost ook wel even, maar kan ook zo de weg opsprinten. Hij weet zich alleen ook uit zijn wagen te werken. Dus wel regelmatig strijd als ie toch weer zijn wagen in moet. Hij duwt ook andere kindjes omver. Vind ie leuk...Is echt puur enthousiasme. Maar dat kan natuurlijk niet. Dus ook daarvoor op zijn kop gegeven. Hij heeft nog een flesje water over tafel gegooid. Eigen schuld, want had ik het hem maar niet moeten geven misschien. Die heb ik afgepakt en er verder geen woorden aan vuil gemaakt.

Hier is j ook gek op zijn kleine zusje. Ook erg hardhandig met haar, maar hij bedoelt het zo superlief. Ik probeer hem te leren hoe ie wel met haar moet omgaan door te zeggen lief, voorzichtig, aai, kusje. Maar hij mag niet slaan. Dus als ie gaat slaan, haal ik hem weg. Als ie door blijft gaan, leg ik haar weer in de box. Daar is ze redelijk veilig. Hij klimpt alleen in de box, dus daarvoor is ie na een paar keer waarschuwen wel al in de hoek te recht gekomen. Ik zet hem dus ook in de hoek als ie niet luistert. Werkte goed, behalve dan dat ie er nu stiekum uitsluipt en ik hem dus consequent terug moet zetten. Pfffff......vermoeiend. Maar het is ook een zoon van zijn moeder, dus ik moet echt consequent en streng zijn. Maar herkenbaar hier dus:) Het valt niet mee hoor.
Soms scheeelt het ook wel dat je meer snapt van de belevingswereld van die peutertjes. Zo kun je er soms ook wat positiever en geduldiger in zijn en zit je niet continue te nee'en enzo. Het scheelt ook als je uitgerust bent. Maar als je een paar nachten wakker bent geweest, dan is het hek van de dam.

Volgends mij is het ook meer de grens proberen te verleggen hoever kan ik gaan en hoeveel kan ik voor mekaar krijgen. Ik doe vaak bij een hapje nijntje nijntje en dan opent ze haar mond wel maar strijden doe ik niet je eet of je eet niet en gooien en spelen met eten dan haal ik het direct weg

Ja dat denk ik ook hoor. Kian doet het nooit trouwens. Die eet heel netjes zijn bord leeg en snel ook. Als ik hem complimenteer en zeg dat ie een grote jongen is wil Fenna dat ook gaat dan vaak beter eten.

tja...tuurlijk...die grens opzoeken en ze hebben ontdekt een eigen willetje te hebben. alles wat ik zeg in vraagtekenvorm krijgt standaard antwoord nee. Terwijl ie niet eens weet wat ik zeg.

Leuk he, sanel! Hier gebeurt dat ook wel eens. Ook met andere dingen

Hier zegt amy weleens tegen ashley "e e essy mag niet" als ze aan d'r gezicht of haren zit ofzo (komt amy zelf te dicht bij hihi)

Dais haar standaard woordje is ook nee en idd ze snapt het soms niet

ik begin steeds meer te merken dat ik echt een peuter heb en geen baby meer als ze buiten kindjes ziet wil ze meespelen wat eigenlijk normaal is maar ik ben steeds bang dat ze valt of zich pijn doet

pfoe even afkloppen, maar het lijkt erop dat ik nu een dreumes/peuter heb die wat beter luisterd.