Tips om sneller zwanger te worden

hoi

eerst wilde mijn vriend het maar ik niet, ik wilde mijn opleiding afmaken en een baan krijgen en zo, en ook mijn vriend had er toen geen vaste baan, nu heb ik al voor een jaar een vaste baan en mijn vriend heeft ook een vaste baan, en proberen wij het al voor 1 jaar, en ik begin emotioneel in een put te raken en denk zelf depressief te worden elke maand als ik alweer mijn menstruatie ziet, dan ben ik zo boos op mezelf want ik denk mischien had ik het toen al moeten proberen en niet denken aan wat voor mij het beste was...

lieve baby wens,

Ik ben nu 26 en wil al een aantal jaar een kindje,
maar het zelfde vehaal, mijn vriend was er ook nog niet klaar voor,
nu is hij 27 en er wel klaar voor,
gellof me het is heel leuk als je partner er ook klaar voor is , eant anders krijg je een schuldgevoel als je nu zwanger zou raken omdat het niet geplant is.
wees eerlijk en overtuig hem dat het helemaal niet eng is en dat het leven niet voorbij is als er een kindje in jullie leven komt,
je zou hem bevallings programma's kunnen laten zien, bv op discovery health( baby week) dat heeft bij mij ook geholpen.
wees er iniedergaval samen klaar voor, anders werkt het alleen maar averechts

suc6 liefs andere baby wenser

Hoi,

wat valt me op dat er meer vrouwen in het zelfde schuitje zitten, dat geeft "hoop"is het verkeerde woord eigenlijk. Maar heel vaak denk ik dat ik een mislukkeling ben.
Jarenlang heb ik het idee gehad een kindje te krijgen, maar door omstandigheden (werk en geld) was het niet iets om aan te beginnen.Nu gaat alles lekker en dan samen besluiten er voor te gaan. Maar nu blijkt waarschijnlijk toch dat mijn leeftijd van 37 hierin een belangrijke factor in aan het spelen is. We zijn waarschijnlijk te laat zo voelt het in ieder geval. Nu 1 1/2 jaar bezig en steeds niks. Frustrerend!! Iedere keer toch denken zou het zo zijn,maar het rare is dat ik na een menstruatie van 25 dagen de klok erop gelijk kan zetten dat ik weer ongesteld wordt. Je zou denken dat er niets mis is, maar nogsteeds niets.

Zou het dan toch de leeftijd zijn???

anoniempje

Hallo allemaal,

Mijn man en ik zijn vanaf oktober 2007 bezig voor een kindje. Ook hier gaat het niet zoals het zou moeten. Inmiddels zijn we gestart met IUI. De eerste maand moest ik clomid slikken maar dat heeft niets geholpen. Afgelopen maand in de dosis clomid verhoogt en had ik een goed eitje. We moesten toen terug komen en ze hebben het zaad behandeld en ingespoten. Ik zou afgelopen zaterdag moeten testen maar helaas ben ik weer ongesteld geworden...

Ook ik heb last van overgewicht en werd in het ziekenhuis naar huis gestuurd. Ze hebben wel al die testen gedaan maar we moesten maar terug komen als ik was afgevallen. Ik heb veel zitten surfen en heb heel veel verhalen gelezen over stichting Geertgen in Elsendorp.(http://www.geertgen.nl/) En die mensen waren allemaal positief. Ik heb een afspraak gemaakt en daar worden we wel geholpen. Er hangt een hele huiselijke sfeer en ik moet zeggen het is fijn als je toch geholpen word.

Groetjes en Succes!

Ik kan het me helemaal voorstellen, je wilt het van de daken schreeuwen "wij gaan voor een KINDJE!" wij zijn ook lang bezig geweest en je wilt het zooooo graag vertellen en zeker als er opmerkingen komen "en willen jullie ook kinderen?" of "en wanneer komt er een kleine?"...ja die bestel je even!

Lieve meid, ik zal hier regelmatig lezen. We gaan het weer proberen, we hebben nu een mannetje van ruim anderhalf waar we 2 jaar op hebben moeten wachten. Wil je je hart luchten dan ben ik er voor je. Succes en ik duim heel hard voor je!

Liefs Anoniem2

toon ik eerst begonn was ik echt mager toen lukte nog nie maaar mijn huisarts zegde tegen mij jij moet beetje verdikken dan lukt heus welllllll
maar ik zeghet echt waar bij mij lukt van eerste keerrrr

veel succes allemmaaall ik hoop echt dat jullie ook zo snel mogelijk zwanger geraken het is echt een mooie gevoel dat eerste keerrrr
groetjes esma oost-vlaanderen

hallo dames,

ook ik herken mijzelf erg in deze verhalen, mijn vriend en ik zijn een jaar aan het proberen om zwanger te raken..in december hebben we meerdere testen gedaan omdat mijn ongesteldheid weg bleef..IK WAS ZWANGER..wat een vreemd en gelukkig gevoel..ik was blij en tegelijkertijd totaal in paniek..haha..maar helaas.... eindigde dit na 6 weken in een miskraam(mijn 2e).
Wij willen niet iedereen vertellen dat we "bezig"zijn en daarom kan ik mijn verhaal niet echt kwijt...het maakt me erg verdrietig omdat we allebei zo graag willen..

Ik hoop voor jullie allen dat jullie snel zwanger mogen worden!!

groetjes...

Hallo dames,

Ook mijn vriend en ik zijn al een jaar bezig. In het begin zijn de 2 weken die je moet afwachten heel spannend en eigenlijk ook leuk maar als je een jaar maand in maand uit een domper voor je keizen krijgt zijn juist deze weken het zwaarst. In maart hebben we een afspraak bij de fertiliteits afdeling in het ziekenhuis. heel fijn dat er eindelijk gekeken word of er iets mis is.

Ik ben november 2008 al gestopt met de pil en had tot november 2009 een cyclus van 35 dagen. vanaf oktober ben ik begonnen met temperaturen. De eerste 2 maanden ging mijn temperatuur omhoog op dag 27. ik kreeg vanaf dag 28 bloedingen (vooral oud bloed en niet de hele dag door maar met tussenpozen) Eerst dacht ik, zouden dit de innestelingsbloedingen kunnen zijn maar nee.

Nu is mijn cyclus 30 dagen en gaat mijn temperatuur omhoog vanaf dan 15. Er is dus een hoop veranderd waardooor ik toch maar blijf doorgaan met temperaturen als word ik er gek van. Elke keer als mijn temperatuur iets omlaag is gaat de molen in mijn hoofd aan het werk. Hoe kan dit, wat is er mis, Zal dit juist goed zijn.... Onmogelijk om er niet zoveel mee bezig te zijn. Ik ging naar mijn huisarts met de vraag of ik een verwijzing voor een psycholoog kon krijgen. Ik hoopte dat die mij kon vertellen hoe ik er niet mee bezig kan zijn en het van me af kan zetten want dat is volgens heel veel mensen the way to go......... Mijn huisarts is een schat en zei jij hebt geen psycholoog nodig, het is heel normaal dat je er zo mee bezig bent. Het lijkt me verstandig om een verwijzing naar de fertiliteitsafdeling te geven, daar heb je veel meer aan. Ook vertelde ze me dat syptomen van zwangerschap na je eisprong heel normaal zijn en het juist een goed teken is dat ik na mijn eisprong pijnlijke en gespannen borsten heb en ik wat emotioneler ben. Dit was ook al een geruststelling want een acupuncturiste waar ik geweest ben (ook voor dit) vertelde juist dat dit tekenen waren dat er iets niet goed was. Het is nu afwachten, woensdag moet ik ongesteld worden dus nog een klein weekje in spanning. Maar mocht het weer niet zo zijn dan word er onderzoek gedaan. Ik hoop dat jullie ook snel een positief bericht krijgen en dat 2010 iets moois in petto heeft voor ons. Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
Het lucht op om alles zo van me af te schrijven en te lezen dat ik niet de enige ben die dit probleem heeft.

Groetjes

heey

ik wil graag zwanger worden mijn vriend wil het ook heel graag maar elkeer dan lukt het niet om zwanger te worden :-(
wat kan ik nog meer doen om zwanger te worden ???
we denken wel veel over

ongerust maagd

Na een paar dagen wachten toch maar even kijken of er reacties zijn op mijn verhaal....en ja...gelukkig!

En tja dames...een ander woord dan kloten heb ik er nie voor!!
Morgen moet ik ongesteld worden..nou ik ben benieuwd.
Ik vraag mezelf alleen af kan je genezen van PCO?

Wel fijn dat jij nu bezig bent met Clomid en tja idd ik las ook al wel dat vele vrouwen daar ook geen succes mee hebben..maar sommige toch wel..dus wie weet komt het nog bij jou!

Mijn gyn wil me nog niet behandelen met medicatie...want...( IK BEN TE DIK) pfff gelul! naja ik begrijp t wel hoor maar tis net zoiets als geestelijke problemen....doktoren schuiven t af op stress of ...je bent te dik!!!
Waarschijnlijk lezen jullie wel de boosheid in mijn verhaal...

Ach dames...we moeten er in blijven geloven al is dat soms errrug moeilijk!
En tja de dames waarbij t wel lukt is het super maar ik vind ook inderdaad dat die vrouwen er dan rekening mee moeten houden hoe ze het vertellen dan wel hoe ze er mee omgaan met mensen waarbij het niet zo snel lukt!!

Zou t wel fijn vinden om hier over te blijven ''praten'' met jullie!

Groetjes en liefs

Hoi Anoniempje,
ik heb je verhaal gelezen en ik voel met je mee, maar meer kan ik helaas niet.
ik ben 1 van die vrouwen die snel zwanger raakte, ik heb inmiddels een meisje van 4 en wil nu voor een tweede. het leek me leuk om een paar sites af te gaan om te kijken wie hier nu allemaal mee bezig is.
jouw verhaal laat me even stilstaan bij de realiteit van veel mensen die zwanger proberen te raken maar waar het tot dusver niet wil lukken.
vrienden van ons zijn inmiddels ook een paar jaar bezig en hebben er al een rits ivf behandelingen op zitten.
ik durf het niet meer te vragen omdat ze al zovaak teleurgesteld zijn.
ik ken echter ook wonder verhalen. paartjes waarbij het maar niet wilde lukken maar uiteindelijk toch zwanger zijn geworden.
heb ik een doel met mijn verhaal? nee niet echt.
ik hoop gewoon dat je positief blijft en nooit ophoudt met hopen en durven geloven...
heel veel sterkte en succes
liefs een anoniempje.

Hoi allemaal,

Ook ik herken me in het bovenstaande verhaal... Om me heen zie ik mensen lukraak zwanger worden, stoppen met de pil en huppakee zwanger! Mijn man en ik zijn zelf nu een jaar bezig. Ik was gestopt met de pil, en pas na 6 maanden! kreeg ik mijn eerste menstruatie. De eerste keer dat mijn menstruatie niet kwam dacht ik, ik zal toch niet echt zoveel geluk hebben???!! Maar zwangerschaps test was negatief. :( Op aanraden van de huisarts elke maand een test moeten doen, want tja zonder menstruatie kan je ook zwanger worden zei hij ( heb ik ook gezien bij een vriendin, die na 8 maanden niet menstrueren ineens zwanger was van haar prachtige zoontje). Helaas elke maand weer die teleurstelling. Ineens werd ik dus wel ongesteld. Ik heb een onregelmatige cyclus variërend tussen de 29 en 39 dagen. Ook is 4 jaar geleden endometriose bij mij vastgesteld. Dus het is niet wenselijk dat ik menstrueer, bij zwanger worden zit dus wat haast, om verklevingen en cystes te voorkomen. We zijn in december bij de fertiliteitsarts geweest. Ik heb in januari alle bloedonderzoeken gehad, mijn man moest ook een sperma monster inleveren, en ik moest op de 3e dag van mijn cyclus een echo doen. Ik kon heel mooi meekijken, en zag een flinke rits follikels. Na de echo vroeg de echoscopiste mij of ik weleens van PCOS had gehoord. Tja, wel eens van gehoord maar mij verder niet zo in verdiept. Ze zei dat het daar wel erg op leek... Maar ja de gynaecoloog moest de officiële uitslag maar geven. Nu krijgen we pas 24 feb de uitslag... En om dan nog eens het verhaal compleet te maken, meldden mijn zwager en zijn vrouw dat zij 9 weken zwanger zijn... Ik was mijn emoties even niet meer de baas en barstte in tranen uit. Volgens mij dachten ze dat het tranen van geluk waren voor hun, maar niks was minder waar. Natuurlijk gun ik het ze van harte, maar het was op dat moment even zout in een open wond. Na uitgelegd te hebben wat er bij ons speelde, vertelde ze nog even dat ze in augustus ook al zwanger was, maar dat het na 6 a 7 weken mis was gegaan. Tja, ze was daar eigenlijk niet eens verdrietig om en het deed zelfs minder pijn dan haar normale menstruaties... Zout werd even dieper ingewreven...
We zitten dus ontzettend in spanning voor de uitslagen, maar proberen ondertussen zelf wel gewoon nog om zwanger te worden. Iedereen om je heen zegt dan, goed bedoeld dat weet ik zeker, niet te veel ermee bezig zijn. Maar dat is zo moeilijk als je het zo graag wilt! Elke maand hoop ik stilletjes weer dat mijn menstruatie uitblijft en dat ik eindelijk mag ervaren hoe het is om een kindje in me te voelen groeien... We wachten het allemaal maar af. De moed zakt me soms toch echt wel in de schoenen, en soms denk ik even, ik kap ermee! Maar dat is ook maar van korte duur.

Pfff.. Sorry voor mijn relaas, maar moest het gewoon echt even kwijt.
Ik wens jullie allemaal heeel veel succes toe en hoop dat het gauw lukt voor jullie!!

Hallo,

Ik zit in hetzelfde schuitje als jij en kan me erg vinden in het verhaal dat je schrijft. Ben nu een jaar bezig na het stoppen van de pil. Eerst kwam mijn menstruatie niet op gang en toen ik na 4 maanden bij de gyn terecht kwam, was mijn bloed in orde en werd ik uiteraard een week later ongesteld. Ik was natuurlijk hoopvol dat het nu regelmatig zou worden. De 2e menstruatie kwam na 2 maanden, mooi dacht ik, dan wordt de 3e na 1 maand, maar nee...die kwam niet, ook niet na 5, 6 en 7 weken. Vervolgens heb ik een afspraak gemaakt bij de fertiliteitspoli waar ik notabene 6 (!!!) weken moest wachten voor ik terecht kon. Dat frustreert me met terugwerkende kracht nog steeds! Ik zou ook PCOS hebben, maar eigenlijk wordt dat nooit besproken in de spreekkamer omdat 'het er niet toe doet' en de behandeling er niet door verandert. Nu dus 1 jaar verder. Met Clomid heb ik inmiddels een mooie cyclus, maar die teleurstelling (gisteren) als het dan weer niet lukt (2e keer) is ondanks dat ik er rekening mee houd zo ontzettend groot dat ik dan op mijn werk mijn tranen zit weg te vegen achter de computer.
Met mijn vriend kan ik er goed over praten, al is die soms ook streng als ik me er teveel door laat leiden. Maar ik kan moeilijk mijn gedachten uitzetten. In maart kan ik zo'n 5-10 tal geboortekaartjes verwachten, daar zie ik tegenop. Als je dan bedenkt dat je zelf ook al een kind had kunnen hebben.
Maargoed, je moet verder, en hoopvol blijven. Al vind ik dat laatste erg moeilijk, want ik kan er pas weer in geloven als het gelukt is.

Het is inderdaad prettig om het van me af te schrijven (had ik nog niet eerder gedaan).

hallo allemaal...

ben een beetje aan rond surfen internet naar ervaringen ivm zwangerschap wat niet zo snel/makkelijk gaat.
Om me heen worden vriendinnen collega's enz al heel snel zwanger....gestopt met de pil gelijk zwanger. 1 vriendin is nu zwanger van haar 4e kindje. En dat gun ik d'r van harte alleen vind ik t heel moeilijk omdat ze er dan bij verteld dat het eigenlijk helemaal nog niet de bedoeling was....(je hoeft maar naar d'r te wijzen en ze is al zwanger) super voor d'r hoor maar bij ons lukt t dus niet zo snel.
Wij zijn nu anderhalf jaar bezig en had ook problemen met mijn menstruatie soms blijft t erg lang uit....t langste is 9 maanden...pfff . Tis misschien gek maar op zo'n moment denk je laat me a.u.b ongesteld worden mijn lichaam zat bomvol hormonen!!! Uiteindelijk bij de gyn terecht gekomen en ja hoor....kort voor t 1e bezoek werd ik ongesteld...en nu al 3 maanden een hele mooie cyclus van 29a30 dagen. De gyn gaf aan dat het er op lijkt dat ik PCOS heb. Maar mijn menstruatie is nu wel beter.....dus tja in hoeverre moet ik daar serieus aandacht aan geven???

Mijn vriend vraagt me regelmatig wat wil je voor je verjaardag ......en dan zeg ik;ik hoef niets wat je kunt kopen in de winkel ik hoop dat ik een kindje mag krijgen dit jaar of in ieder geval zwanger worden.
Ik weet niet of iemand dit herkent maar toen ik stopte met de pil dacht ik ; ik wil een kindje...ik wil een kindje.....en nu anderhalf jaar later denk ik ;ik wil graag zwanger zijn..het kindje in me voelen groeien enz...weet niet of iemand dit herkent? (misschien ben ik wel gek hoor maar ik wil t zo graag voelen en meemaken)

Jeetje wel fijn hoor om dit zo van me af te schrijven....t houdt me dagelijks bezig...en vooral door al die zwangeren om me heen...

Iedereen die t leest bedankt voor je aandacht....en reageren mag altijd! Wellicht kunnen we elkaar steunen >?

hallo,

Bedankt voor het snel terug reageren.
Ik ga rustig en in spanning afwachten tot aan 9 febr a.s.
Mocht ik dan nog niet menstrueren, dan ga ik een test doen.

Bedankt!!

Groetjes..

Ik zou eerst je menstruatie afwachten.De dingen die jij aangeef kunnen wijzen op een zwangerschap, maar dat zou wel erg snel zijn. Maar het kan altijd voorkomen natuurlijk.
Je kan altijd nog bij twijfels een test doen om te kijken of je zwanger ben geraakt.

Veel succes

hallo.. mijn laatste menstruatie was op 12 januari 2010.. ik zou dus a.s. 9 februari weer menstrueren? Maarrr... heb in de laatste weekvan januari gemeenschap gehad met mijn partner... en heb sindsdien een gespannen onderbuik en als ik op mn borsten druk doet het zeer... ze voelen ook opgeblazen? mijn eetlust is sterk veranderd blijf constant eten.. Zou ik nu zwanger zijn? wanneer zou ik een test kunnen doen? ben erg zenuwachtig....

Kunnen jullie mij helpennnnn ????

Groetjess...

Sorry dat ik het zeg, maar wat jij doet is echt gemeen, ja vriend is er nog niet aan toe, maar jij neem af en toe de pil stiekem niet in, in de hoop dat je zwanger raakt, wat denk je dat dat met je relatie doet, mocht je wel zwanger worden???? Ik wou ook al graag kinderen, maar mijn vriend was er nog niet aan toe, heel moeilijk maar dan moet je het even naast je neer leggen, wij hebben er veel over gepraat en na een tijdje was mijn vriend ook zo ver, hij zei stop maar met de pil!!! Dus ik wil alleen zeggen, dit is niet eerlijk wat je doet.

Ik weet het is erg vervelend als je al 2 1/2 bezig bent en het wil dan nog niet lukken, ik herken dit wel.
Zelf zijn we al 3 jaar bezig en zijn ook al in het ziekenhuis bezig z'n 2 jaar en nog zonder resultaat.
Wij hebben al 8 IUI behandelingen gehad en staan nu op de wacht lijst voor IVF.
Emotoneel kon ik er nog wel regel matig goed mee om gaan en het een plekje geven, en bij ons weet de familie er ook van en dat maakt het wel wat makkelijker.
Maar vanaf gisteren is bij mij wel de stresssss toe geslagen toen ik te horen kreeg dat mijn moeder ongenezelijk ziek is en we niet weten hoe lang ze nog heeft dus ik hoop dat de IVF maar snel mag komen, en dat ze 1 of 2 klein kinderen mag mee maken en niet van uit de HEMEL.

Ik hoop voor iederen die er mee bezig is ook veel leuke dingen blijven doen en probeer er ook met iemand over te praten.
En als je van die opmerkingen kreegt van wordt het niet eens tijd dat jullie er ook eens aan gaan beginnen, zeg dan op een rustig manier van wie zegt dat we er niet mee bezig zijn, dan houden ze gauw hun mond is bij mij gebleken.

Voor iedereen heel veel succes en dat het maar een vruchtbaar jaar mag worden,.

Groetjes en Succes

In de tweede week vanaf de eerste dag wanneer je je menstruatie had moeten plaatsen vinden. Zo rond 9 febr zou je de test kunnen doen. Dan kan er voldoende HcG (zwangerschapshormoon) in je lichaam zijn aangemaakt dan je op het testvenster zou moeten aflezen.

Ik reageer op de vraag hoe om te gaan met de maandelijkse teleurstelling.
Mijn vriend en ik zijn een jaar bezig en elke maand is daar weer de teleurstelling. De reacties, je moet er niet zoveel mee bezig zijn dan lukt het sneller werken op mijn zenuwen. Hoe kun je dit uitschakelen, als ik dat wist dan had ik ook geen teleurstelling. Maar ja zo makkelijk is het niet. Zodra je beslist dat je voor kinderen wil gaan hoop je elke maand dat het zo mag zijn. Als dit langer duurt dan gemiddeld, ik ging uit van een half jaar dan word het moeilijker en moeilijker. Ik ben nu het volgende aan het testen: Ik moet me niet druk maken over dingen waar ik geen grip op heb dit zeg ik elke keer tegen mezelf als ik dat wel doe. Een goede vriendin van mij heeft 2 kinderen en vertelde dat als er eenmaal een kleine is je leven compleet op zijn kop staat. Natuurlijk ook op een positieve manier maar even uit eten of even naar een terrasje in de zomer zit er niet in. Alles moet gepland worden en het spontane is er voor een heeeeel groot deel vanaf. Misschien klinkt dit heel raar maar wij hebben besloten dat we elke maand dat het niet zo is lekker uit eten gaan of spontaan iets leuks gaan doen. Tuurlijk is de teleurstelling er nog maar niet meer langer dan 1 dag en dit werkt voor mij. Kijk naar je leven zoals het nu is, je bent niet incompleet zonder kind. Je hebt de liefde van je leven aan je zijde en probeer te genieten van de tijd die je nog samen hebt. Zie een kleine als een verreiking van wat je nu hebt.

ja kinderen neem je niet, en je mag alleen maar hopen dat je ze krijgt:(
wat dat is ook niet zeker

hey
ik ben nu ook een jaar bezig erg frustrerend.
maar wat ik bij jou lees over dat je vriend het jou verwijt :(
sorry hoor ik denk dat je dan beter niet met hem aan kinderen kan beginnen.
mischien lukt het daarom niet.
en mischien ligt het wel aan zijn zaad!
ik zou toch als ik jou was even langs de dokter gaan.
omdat je normaal wel binnen 1 a 2 jaar zwanger hoort te raken (als alles goed met jullie is)
ik ben zelf ook naar de arts geweest (gyn) en gelukkig geen afwijkingen dus het moet uit eindelijk lukken.
nouww veel succes met kindjes maken.

ik ben al paar maanden al keihard aan het werk om zwanger te worden en het lukt niet. nou vandaag hoor ik eigenlijk ongesteld te worden maar ben het nog niet, hoelang moet je wachten voor dat je een test kan doen.

groetjess

wij hebben een zoontje van 3,5 en proberen alweer 1,5 jaar om zwanger te raken van nr2.. bij mijn eerste zwangerschap wat het een complete verrassing.. en was ik nog gewoon aan de pil.. nu bij de 2e poging wil het gewoon niet lukken.. dit is erg teleurstellend en erg moeilijk.. ik heb net als jij elke maand die teleurstelling.. en ik vind het steeds erger worden. vrienden weten dat we graag een tweede kindje willen dus ze houden er rekeing mee.. ( in hoeverre dat kan natuurijk..) vooral met opmerkingen richting ons maken bijv. maar hoe dan ook blijft het moeilijk.
ondanks dat we al een kindje hebben dat gezond is .. willen we toch heel graag een tweede.. en mensen die dan zeggen.. maak je niet druk je hebt toch al een kindje.. kan ik dan ook echt wel af en toe de nek omdraaien..
wij hebben voor onszelf besloten dat als we niet zwanger zijn voor een bepaalde tijd.. ( de zomer) dat we dan naar een dokter gaan om te kijken wat die voor ons kunnen betekenen..

suc6.

Monique

Hoi allemaal,

Ik ben onder tussen al ruim twee en een half jaar beezig, om zwanger te raken met mijn man. Wij geven de hoop niet op, al heb ik wel regelmatig mijn dipjes. Om ons heen is het op dit moment een vreselijke babyboom.. Iedereen is bevallen of is zwanger. En dan die domme vragen, word het voor jullie niet eens tijd, gek word ik ervan. Maar we mogen de hoop niet verliezen.

Mijn vraag, hoe gaan jullie om met het elke maand weer een teleurstelling hebben?

Ik wens jullie allemaal heel veel succes en hoop voor iedereen dat jullie snel zwanger zullen raken.

Groetjes Joy

Ik vind het heel moeilijk om hier te lezen dat er meiden zijn die na een paar maanden zeggen ik ben radeloos omdat ik niet zwanger word! Geef het aub de tijd. Ik en mijn man zijn al meer dan 2,5 jaar bezig en zijn ook nog niet zwanger. En ook ik noem me niet radeloos.Dus meiden die dit roepen: het leven is niet altijd even makkelijk en denk na voordat je iets typt! Sommige zijn al veel langer bezig! En die hoor je ook niet klagen!

Kinderen neem je niet, die krijg je...

Wat is dit gemeen van jou vriend.een vriend moet je steunen.want als jij je niet prettig voelt ligt de druk bij jou erg hoog.misschien ligt het wel aan hem.
Maak een afspraak in het ziekenhuis en laat jullie testen.misschien komen jullie gromen niet over een.
Of zijn zijn zaadcellen ziet goed.
Maar als ik jou vriend was zou ik je steunen,met steun kom je een heel eind. is er ook niet meer zoveel spanning.je kunt ook op prodictor kijken hier kun je ongeveer uit rekenen wanneer je het meest vruchtbaarste tijd is.en dan om de 2 a 3 dagen klussen,want elke dag klussen daar word het zaad kwaliteit niet beter van.
sterkte en hopelijk krijgt je vriend wat meer respect voor je .want het kan ook aan hem liggen....

als je test negatief is dan is het ook negatief .Maar als ik lees dat je nog maar 21jaar bent dan denk ik bij me zelf wat klaag je.Denk er goed om jeneemt geen kinderen maar je krijgt kinderen.Bij sommige mensen is dat met een maand en sommige mensen pas met 30 jaar.Het kan maar zo zijn dat jullie lichaamszuurtegraad helemaal niet nij elkaar past dan is het heellaas ook erg moeilijk om zwanger te worden.Of dat jij niet vchtig genoeg bent.Trouwens als je misselijk bent kan het ook betekenen dat je ongie komt.Maar ik geef je 1 grote tip als je zwanger wilt worden moet je daar niet bij nadenken helemaal tijdens de seks moet je er niet mee bezig zijn anders lukt het helemaal niet.Suxes